Ik zit nu ongeveer op de helft van mijn uitzending. Dus weer even tijd om even wat van mij te laten horen . Tot nu toe gaat alles nog goed. Met de pickwick iets minder heb ik gehoord. Tja jammer dan maar weer na de 3 klasse hahaha sukkels.
Heb het erg naar mijn zin hier. Ik ben erg druk met het werk wat ik hier moet doen. Ga veel de poort uit om daar dan met de lokale mensen en geestelijke leiders te gaan praten om te kijken hoe ze vinden dat het gaat, wat de mensen van de aanwezigheid van isaf vinden en wat de mensen vinden wat er allemaal anders zal moeten gaan. Dan proberen wij zoveel mogelijk info uit de bevolking te krijgen en zo vanuit de gedachtegang van de mensen dingen te ondernemen. Het meeste wat met dit soort gesprekken naar voren komt, is dat ze veiligheid voorop stellen en dan pas willen denken aan andere dingen. Zoals waterputten, scholen, ziekenhuizen en winkeltjes. Mijn ervaring is dat de meeste mensen heel erg blij zijn dat isaf hier is, omdat isaf de veiligheid vergroot en dan zo de leefomgeving van de bevolking een stuk prettiger maakt. Maar zo merk je ook goed als de tb nog in het gebied zit dan zijn de lokale mensen een stuk minder bereid om met isaf te praten. De kinderen hier zijn ook erg leuk, zo leren wij ze Nederlandse woordjes zoals: alles goed, leren wij ze de box dat gaat vaak niet goed ze denken dat ze dan je knokkels blauw moeten slaan. Erg grappig als je dan weer terug in het gebied komt en dan langs de kant van de weg de duimpjes om hoog ziet gaan en dat ze dan roepen alles goed.
Zal iets vertellen over de grote actie die jullie hebben kun horen op het nieuws. Het was weer een nieuw gebied wat we in kaart moesten brengen. Erg leuk en spannend, een nieuw gebied. Zo was er bekend dat er veel tb zou zitten. Maar met onze aankomst daar bleek het allemaal wel mee te vallen. Ik heb daar een paar nachten buiten mogen slapen. Na een paar dagen buiten gingen we dan eindelijk het gebied in. Daar aangekomen hebben we met mensen gepraat om hun kwala te huren voor een paar dagen om dan vanuit daar onze dingen te kunnen onder nemen. Kan jullie zeggen, een huis van stront gemaakt is toch niet echt wat. Wel een leuke ervaring maar niet echt iets om daar voor je hele leven te zitten. Over het algemeen waren de mensen bereid om hun kwala aan ons te verhuren en tja Nederlanders als we zijn, wilden ze het niet dan gingen we bij de buren even vragen of het daar mogelijk was. Het weer tijdens deze operatie was er wisselvallig: zo hadden we lekker weer, toen weer regen en zo was er in 1 keer sneeuw. Wat ook leuk is om te zien, is hoe onze tolken het water over steken. Ze denken namelijk dat als ze snel door het water rennen, dat ze dan geen natte voeten krijgen in plaats van even de schoenen uit te trekken.
Al met al gaat de tijd erg snel en heb het erg naar mijn zin. Maar ondanks dat hoop ik snel weer terug te komen in Nederland.
Groetjes vanuit hier,
Niels
ps Heb geen zin om volgend jaar 3de klasse te rugbyen dus probeer ook eens een wedstrijd te winnen oke! Hoor van jullie!