nijmegen 29 december 2008

obelix - pickwick 1

Pickwick Players komt aan alles tekort aan het einde van december
Nijmegen – DRC The Pickwick Players kwam aan alles tekort afgelopen zondag (21 december). Obelix verpulverde met 83-3 het 13 koppige team uit Deventer.

Aan één aspect was (gelukkig) een overvloed. Gezegd moet worden dat er met plezier werd gespeeld! Volgens captain Antoon Alberts is dat ook het belangrijkste aan een dergelijke wedstrijd. En hij kon daarmee wel eens in het gelijk staan. De frustratie over de vijf afmeldingen en de drie missende spelers die met een evenement mee waren kwam na de wedstrijd.

Terug naar de krachtmeting. De eerste paar minuten begon met oogstrelend rugby van Pickwick’s zijde. Binnen de marge van een minuut lag de tegenstander al bijna geknakt op hun eigen tryline. Obelix was duidelijk nog niet wakker en had zeker vijf minuten nodig om het alcohol van de avond ervoor te verdampen. Het zou toch niet waar wezen dat hier nog gewonnen werd ook.

Vanaf de kick-off ging het in fases met de scrum richting tryline. De bal ging daarna uit, de line-out die volgde werd gewonnen. Van hand naar hand ging de bal tot de eerste scrum, alwaar het fout ging. Obelix kreeg het in de smiezen door het winnen van de spelhervatting en scoorde uiteindelijk. Daarna volgden nog een aantal aanvallen, waaruit verschillende keren een try als resultaat naar voren kwam. Menig telraam kon het na een kwartiertje niet meer bijhouden. Het werd een nachtmerrie voor de 13 afgereisde spelers.

Aan het einde van de eerste helft botsten Rick van der Heide – die een tackle uitvoerde – en Wouter Springer c.q. Wosser op elkaar. Beiden werd het even zwart voor de ogen en gevreesd werd dat eerste rijer Springer gewisseld moest worden voor een tegenstander. De jongeman kwam echter weer overeind na een slokje water. Ook van der Heide had naast een blauw oog geen problemen om door te spelen.
De tweede helft kenmerkte zich door vele foutjes. Maar zoals captain Alberts zei: ,,Dat is niet erg. Als je er maar van leert.’’ Het grote voorbeeld der foutjes was het kicken van de bal. Daarmee werd meerdere malen de bal zeer sportief aan de opponent gegeven en vaak gebeurde het niet in de panieksituatie die daaraan gekoppeld hoort te zijn. Resultaat was dan ook vaak een try voor Obelix, want onze defense was op dat moment niet geformeerd.

Alberts kreeg aan het einde van de moeizame wedstrijd voor The Pickwick Players nog één kans om de 0 van het scorebord te schuiven. Een penalty-kick zorgde er namelijk voor dat de 0 werd ingewisseld voor een 3. De eer was gered.
Coach Grant Williams werd zuurder en zuurder. Maar hij zag wel in dat kwaad worden nu geen zin had. Het hele team werkte ‘knoepers’ hard, maar kwam tekort door de afwezige spelers. Tackles werden vaak hard en laag uitgevoerd, maar veel mislukte ook. Obelix zag de zwakte van Pickwick: het team uit Deventer mistte een aantal essentiële posities die niet werden opgevuld in de line. Als de flankers echter werden ingezet in de line, dan was iedere scrum kansloos. Moeilijke keuzes werden gemaakt, ook al in de kleedkamer. Maar weinigen konden op ‘hun’ positie staan, de meesten stonden voor het eerst op een positie die ze niet gewend zijn. 

Diegene die wel aanwezig waren en daarom ook met nadruk genoemd moeten worden zijn Antoon Alberts (captain), Jeroen van Leeuwen, Tijs Paas, Edzard Jansen, Wikke Westra, Gijs Breukink, Eric Bijsterbosch, Eric Engelhardt, Lesley Zijlstra, Rick van der Heide, Maickel Somsen, Yoeri van Leeuwen en Wouter Springer. Deze jongens waren er wel en aan hen heb je tenminste wat – zo was de gedachte.